Charakterystyczne cechy mikroprzedsiębiorstwa

mikro firma

Każdego roku w Polsce coraz więcej osób zakłada działalność gospodarczą, zazwyczaj są one jednoosobowe. Taka forma umożliwia przedsiębiorcy zatrudniać dodatkowo kilku pracowników. Właściciel firmy może posiadać status mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy. Dokładny termin każdego z nich można odnaleźć  w Ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. W Polsce najbardziej popularną formą prowadzenia działalności jest mikroprzedsiębiorstwo

Kim jest mikroprzedsiębiorca? 

 

Najbardziej popularną formą, jaką wybiera się w Polsce jest prowadzenie działalności jednoosobowej. Dodatkowo są jeszcze do wyboru spółki prawa handlowego. Najbardziej znaną jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Definicję mikroprzedsiębiorcy można odnaleźć w Ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, w której powiedziane jest, że przedsiębiorca, który w jednym roku na dwa ostatnie lata obrotowe:

  • nie przekroczył kwoty 2 miliony euro (równowartość w polskich złotych) rocznego obrotu netto ze sprzedaży towarów lub usług ewentualnie ze wszystkich operacji finansowych,
  • suma aktywów bilansu końcowego nie przekraczała 2 miliony euro w przeliczeniu na polskie złote. 

 

Przeliczenia wykonuje się zgodnie ze średnim kursem, który obowiązywał w ostatnim dniu poprzedniego roku. 

 

Jak ustalić status mikroprzedsiębiorcy?

 

Od 1 stycznia 2017 roku czynni podatnicy podatku VAT, nie posiadający statusu mikroprzedsiębiorcy są zobowiązani do  wysyłki ewidencji VAT w formie plików JPK.  Jednak dla mikroprzedsiębiorców obowiązek ten wszedł  dopiero z dniem 1 stycznia 2018 r.

Kwalifikacja każdego przedsiębiorcy do określonej kategorii przedsiębiorców jest niezbędna. Należy ustalić czy dana firma w przynajmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych, spełniła łącznie dwa określone warunki:

  • średniorocznego zatrudnienia,
  • rocznego obrotu netto lub sumy aktywów bilansu.

Warunkiem spełnienia punktu drugiego jest wypełnienie jednego z warunków określonych w tym punkcie czyli:

  • rocznego obrotu netto, lub
  • sumy aktywów bilansu.

 

 

Mikroprzedsiębiorca jako jednoosobowa działalność gospodarcza

Za mikroprzedsiębiorcę może być uznana osoba, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, czyli inaczej samozatrudniona. Dotyczy to również firmy, które nie zatrudniają pracowników w ogóle. Dodatkowym atutem jest fakt, że osoby samozatrudnione ma spore znaczenie np. można wówczas ubiegać się o różnego rodzaju formy wsparcia finansowego, które są przeznaczone dla dokładnie tej grupy przedsiębiorców.  

 

Mikroprzedsiębiorca – warunki dotyczące średniorocznego zatrudnienia 

W przypadku mikroprzedsiębiorcy można również mówić o aspekcie średniorocznego zatrudnienia pracowników (wówczas powinno zatrudniać się mniej niż 10 pracowników). Według Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej średnioroczne zatrudnienie oblicza się według przeliczenia na pełne etaty. Jednak do tych obliczeń nie zalicza się pracowników, którzy przebywają na urlopie:

  • macierzyńskim,
  • ojcowskim,
  • wychowawczym,
  • na warunkach urlopu macierzyńskiego,
  • rodzicielskim.

Pracownik, który wlicza się do średniorocznego zatrudnienia jest to osoba pracująca na umowę o pracę. Niestety w tej sytuacji nie bierze się pod uwagę osób zatrudnionych na umowę zlecenie lub umowę o dzieło. Obydwie formy umów są umowami cywilnymi, które są regulowane przez Kodeks Cywilny